Sportieve supporters belonen

KVM-fans geven Spouwen een eresaluut
Slechts zelden komen voetbalfans zo positief in het nieuws en dat is verdraaid jammer.  Is het niet hartverwarmend om te zien hoe deze ‘Kakkers’ de opponent belonen met een staande ovatie?  Natuurlijk hielp hier het feit dat Mechelen Spouwen zonet verslagen had.  Bij winst is het net iets makkelijker om sympathiek te zijn.  Maar dat is mijn punt hier niet.

Ik vroeg me naar aanleiding van dit bericht wel af hoe de voetbalwereld dergelijk gedrag kan belonen?  Misschien zou het wel leuk zijn om op het einde van de competitie een ploeg te belonen met: ‘De meest fantastische supporters’  Is dat geen leuke titel op te dragen.  Laat ons meteen vragen of Jupiler er geen vaten tegen aan wil smijten en bij uitreiking van de prijs bij de club in kwestie een feest te organiseren.  Misschien nog een cosponsor zoeken om de club zelf ook te belonen.  stel je voor dat club zelf nog centen zou kunnen verdienen aan het sportief gedrag van haar supporters, zou deze dan niet gemotiveerd zijn om haar legioen op het juiste spoor te helpen.

Straffen en belonen, het motto om gedrag  in de gewenste richting te sturen  Supporters zijn volgens mij de laatste jaren maar al te vaak bestraft en betutteld omtrent wat allemaal niet mag.  Tijd om het ook eens anders te proberen lijkt me, laat dat hierboven alvast een suggestie zijn

Sponsoring Olympische Spelen

Onlangs las ik een blog van Kim Skildum-Reid getiteld ‘Why Olympic Sponsorships Aren’t Effective”, welke gepubliceerd is door Harvard Business.  U vindt de blog hier. Kern van de zaak is hoe Ambush marketing de waarde van sponsoring van de officiële sponsors onderuit haalt.  De auteur zoekt uit hoe hiermee om te gaan en verduidelijkt daarmee waar het om draait bij Sportmarketing.

De moeite om te lezen.

Jij overwint

In de Standaard van 24 oktober 2009 staat een artikel over Erke, de kledingsponsor van Yanina Wickmayer.
Yanina is een Belgische tennisspeelster welke het laatste jaar een erg mooi parcour heeft afgelegd en daardoor de top 20 (WTA) is binnengeslopen.
Erke is een Chinese fabrikant van sportschoenen en -kleding.

Wat me in dit artikel vooral intresseerde is hoe de successen van Yanina de business van Erke beïnvloedt.  Zo lezen we dat Erke zijn introductieplannen in Amerika versnelde na de mooie prestatie van haar gesponsorde in de US Open (halve finale).  Deze prestatie, haar opvallende knalblauwe verschijning en haar American Dreamachtige levensverhaal bezorgde Yanina de nodige aandacht in de pers van de US, welke in 2de instantie ook uitstraal naar Erke.  Met als gevolg dat de ganse stock van de kledingslijn 3 dagen na de halve finale uitverkocht was.  Erke wou, volgens de Standaard, eerst Europa verder bewerken en later pas naar Amerika trekken.  Maar deze onverwacht sterke verkoopcijfers dankzij de mediaaandacht in de US doet Erke zijn plannen wijzigen.  Dergelijke soepelheid maakt van Erke een wijze sportsponsor.  Zich snel kunnen aanpassen aan de ontwikkelingen van zijn gesponsorde om op die manier zijn eigen opportuniteit te vergroten, dat moet je als sportsponsor kunnen.

Hoe zoe Erke het eigenlijk in België doen?

Hoe laat je mensen de trap nemen i.p.v. de roltrap?

Bijgevoegde video heeft niets met sport te maken, maar wel met bewegen.  Situatie speelt zich af in de trappenhal van de metro.  Hier hebben de passagiers de keuze om de trap te nemen of de roltrap.  Quasi iedereen respecteert de wet van de minste moeite en neemt de roltrap.  Maar wat als het nemen van de trappen leuker is? …

Bij het zien van dit filmpje stelde ik me wel de vraag hoe lang dit leuk blijft.  Gaat de dagelijkse passant het niet gauw gezien/gehoord hebben en opnieuw in kiezen voor de weg met de minste weerstand?

Wat het in elk geval wel aantoont is dat je mensen dingen kan laten doen, kan laten bewegen, door het bewegen leuk te maken.  Door het leuker te maken dan het alternatief, zich laten vervoeren.  En daar ligt dan de boodschap, bewegen moet aangenaam zijn.  Mensen hun gedrag is functioneel.  Ze stellen het met een bepaald doel.  In dit geval is het doel plezier hebben, leut beleven aan een alledaagse situatie.  Dat zouden we meer moeten toepassen.

The human race

24 Oktober organiseert Nike de 2de jaargang van de Human Race, een loopwedstrijd over 10km en dit op verschillende locaties over heel de wereld.
Vorig jaar deden er maar liefst 780.00 mensen mee die dag. Hun slogan dit jaar is, niet zonder enige trots, ‘The day the world runs’.

Een massa event van dergelijke omvang organiseren is behoorlijk indrukwekkend.  Doch niet daarom verdient dit mijn bewondering.  Hetgeen het uniek maakt is de community die ze hier rond bouwen.  Nike zelf beweert hiermee de grootste wereldwijde online running community opgebouwd te hebben.   Een lid kan hier trainingschema’s opvragen, zijn trainingsessies bewaren, verwante zielen zoeken en veel meer, zoals uiteraard ook Nike spullen bestellen!

780.000 deelnemers, vermoedelijk nog meer die zich online inschrijven.  Dit maakt een leuke database van (potentiële) klanten/fans, waarvan ze het emailadres hebben en de toestemming om hen via e-marketing verder op de hoogte te houden van ‘Nieuws’.  De website op zich is al een sterk uitgewerkt verkoopskanaal, wat ze via gerichte e-marketing nog verder, relatief goedkoop kunnen activeren.

Ik vind het een geweldig initiatief. Eén waarbij Nike er vermoedelijk in lukt om zijn economische plicht realiseren, meer winst maken,.  In dit geval doen ze het door de fans op hun wenken te bedienen en zo mogelijk nog meer fans voor zich te winnen.

The Fan Economy

Onderstaand een leuke/intersante slideshow. Kort samengevat: waarom marketing budget best aan fans gespendeerd wordt

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!